Azap

Rüzgâr, dağın yamacından aşağı süzülürken kuru otların arasından ince bir ıslık sesi çıkarıyordu. Elif, çocukluğundan beri bu sesi duymaya alışkındı ama bugün sanki her zamankinden daha keskin, daha huzursuz geliyordu kulağına. Sanki dağ, kendi içinden yükselen bir sırra tahammül edemiyor, rüzgârla birlikte içini boşaltmaya çalışıyordu.

Elif, evlerinin önündeki taş basamaklara oturmuş, karşı yamaca bakıyordu. Güneş yavaş yavaş çekilirken gölgeler uzuyor, köyün üzerinde morumsu bir sis gibi dolaşıyordu. Uzakta, keçi sürülerinin çan sesleri birbirine karışıyor, arada bir bir çobanın bağırışı rüzgârla beraber köye ulaşıyordu.